Víctor Hugo
Victor Hugo foi un escritor, crítico, pintor e académico francés. Considerado moi importante no romanticismo e na literatura francesa en xeral.
Tivo a oportunidade de mostrar o seu talento viaxeiro durante o seu exilio en Francia (Bruselas, Jersey e Guernsey). Recorreu a maior parte de Europa.
Víctor Hugo construíu os seus libros de viaxe a partir das cartas que enviaba aos seus familiares e amigos dos seus cadernos persoais de notas e debuxos, como podemos observar no libro “Viajes a los Pirineos y los Alpes”:
«Vos que jamás viajáis de otro modo más que con el espíritu, yendo de libro en libro, de pensamiento en pensamiento, y nunca de país en país, vos, que pasáis todos los veranos a la sombra de los mismos árboles y todos los inviernos al amor de la misma lumbre, queréis, enseguida que abandono París, que os diga, yo, vagabundo, a vos, solitario, todo cuanto he hecho y todo cuanto he visto.»
Con estas palabras, Víctor Hugo, comeza o seu libro de viaxes donde desexa compartir todo cos que queremos viaxar e non podemos, de maneira que o facemos de libro en libro e de pensamento en pensamento.
En “Viajes a los Pirineos y los Alpes”,, o escritor tomou nota de todo o que viu durante as súas viaxes por Europa, acompañado da súa amante Juliette Drouet.
Nestes cadernos, Víctor describe con gran realismo aquelas paisaxes que lle producían maior pracer aos ollos e complétaas, ademais, con ilustracións feitas por el mesmo.
Neste libro fala entre outros dos moitos lugares de Burdeos, Bayona, Biarritz, San Sebastián, Pasajes, Lezo, Pamplona, Cauterets, Gavarnie e Luz.
Tamén escribiu “Los miserables”, unha novela romántica que trata sobre as cuestións do ser humano a partir dun personaxe principal, Jean Valjean. Esta novela trata temas sociais, persoais, políticas, amorosas… e está chea de viaxes interiores como a prisión á libertade, da mentira e da verdade, do castigo ao perdón, etc.
Está ambientada en Digne-les-Bains, Montreuil, Montfermeil e en Elefante de la Bastilla.
Nesta obra, “Los miserables”, Victor Hugo comezaa facendo un recorrido por París; primeiro na súa maison, en Place des Vosges. Entre os moitos lugares que menciona polos arredores de París, o máis carismático é Montfermeil. Tamén trata lugares como Le Havre, Etretat, ,etc.Jonh Keats
John Keats foi un poeta inglés moi importante tamén dentro do Romanticismo. Tivo unha infancia moi difícil, con sete anos morreu seu pai e con quince morreu a súa nai. Quizais todo isto, querendo descubrir e coñecer os mecanismos da vida física, o levou a estudar medicina. Fíxoo, pero un día tivo unha especie de aparición e entregouse á poesía.
Atopou nos versos, nos sonetos, nas cantigas e nas odas a forma de expresar o que tiña dentro e de tentar comprender a existencia. A súa obra entrelaza unha linguaxe sinxela e elegante e un aire melancólico.
Con vinte e dous anos, no verán de 1818, emprendeu con Charles Brown unha viaxe e atravesaron o Norte de Inglaterra, Escocia e unha pequena parte de Irlanda. Durante esta viaxe escribiu cartas e poemas que ainda se conservan a día de hoxe.
Esta viaxe está dividida en dúas partes, por un lado está o noreste de Inglaterra, a cidade de Lancaster, Kendal e os distritos dos lagos. Na segunda parte está a visita a Escocia e a unha pequena parte de Irlanda.
“Esta mano viviente”
Esta mano viviente, ahora tibia y capaz
De agarrar firmemente, si estuviera fría
Y en el silencio helado de la tumba,
De tal modo hechizaría tus días y congelaría tus sueños
Que desearías tu propio corazón secar de sangre
Para que en mis venas roja vida corriera otra vez,
Y tú aquietar tu consciencia —la ves, aquí esta—
La sostengo frente a ti.
Lord Byron
George Gordon Byrom, coñecido mundialmente como Lord Byrom, naceu o 22 de xaneiro de 1788 en Londres e morreu en Grecia o 19 de abril de 1824. É un poeta británico que figura entre os representantes máis emblemáticos do romanticismo europeo. Pertencente a unha familia da aristocracia do seu país, perdeu ao seu pai aos tres anos. En 1798, ao falecer o seu tío avó William,herdou o título e as propiedades.
O poeta Lord Byron nas súas viaxes por Europa, non podía soportar a idea de afastarse da súa vida e costumes.
En 1809, emprendeu unha serie de viaxes nos que recorreu España, Portugal, Grecia e Turquía. Ao seu regreso publicou, como memoria poética da súa viaxe, as dúas primeiras cancións de “La Peregrinación de Childe Harold”, que axiña lle valeron a fama.
En 1816, abandonou Reino Unido para non volver nunca máis e concerténdose nun poeta ambulate por Europa.
En Suíza, onde chegara de Bélxica, Lord Byron viviu coa poeta Shelley. Tras unha estadía en Xénova, trasladouse a Venecia e máis tarde foi a Rávena.
“Las peregrinaciones de Childe Harold” : é un longo poema publicado entre 1812 e 1818, o poema describe as viaxes e reflexións dun mozo canso do mundo, desilusionado nunha vida de pracer e deleite, mentres goza das vistas de terras estranxeiras por onde vai pasando. O poema é autobiográfico xa que boa parte das viaxes son polo mar Mediterráneo e o mar Exeo, moi coñecidos por Byron.
XXX
«A través de fértiles llanuras y pintorescas colinas (¡ah! que no estén pobladas por individuos de una raza libre) sabrosamente recreada la vista por donde quiera, Childe Harold vapasando de uno en otro lugar a cual más agradable. Pese a los holgazanes, que tildan de necia la afición a viajar, maravillándose de que haya quien deje su cómodo sillón para arrostrar la fatigas de una marcha por espacio de leguas y leguas, no hay duda que es grato respirar el aire de las montañas, como que se adquiere así nueva vida; y eso es lo que nunca podrá conocer la Indolencia.»
Comentarios
Publicar un comentario