PABLO NERUDA

 

      "Si nada nos salva de la muerte, al menos que el amor nos salve de la vida."

                                Pablo Neruda

   Pablo Neruda, de verdadeiro nome Ricardo Eliezer Neftalí Reyes Basoalto, está considerado como un dos maiores autores do século XX, sendo recoñecido o seu valor e influencia no mundo das letras ao concederlle o Premio Nobel de Literatura en 1971. 

   Criado no seo dunha familia humilde, Neruda comezou a súa carreira literaria competindo en premios como os Xogos Florais do Maule, onde obtivo o terceiro posto, e colaborando en varias revistas literarias. É nesta época, a partir de 1920, cando decide utilizar o pseudónimo de Pablo Neruda para non molestar ao seu pai, que non estaba entusiasmado polos intereses literarios do seu fillo.

  En 1924 chegaría un dos seus maiores éxitos ao publicar o poemario Vinte poemas de amor e unha canción desesperada, un clásico da poesía que se segue reeditando con éxito na actualidade. Máis tarde achégase ás vangardas e a partir de 1927, iniciando a súa carreira diplomática, que o levaría de Singapur a Xava, de Bos Aires a Madrid, pasando por numerosos destinos, a súa poesía volveríase impura —como dixo— e surrealista. É en España onde edita a revista de poesía Cabalo Verde, de vital importancia para a Xeración do 27.

  A Guerra Civil española foi un acontecemento que marcou a Neruda. Non só pola morte de García Lorca, xa que Neruda sempre mostrou o seu activismo político a prol da república e das políticas de esquerda. Neruda exerceu os seus contactos e influencia en varias ocasións durante a guerra en favor de grupos de refuxiados antes de regresar a Chile en 1937.

   Parado en México, Neruda continuou coa súa produción e escribiu os seus Cantos xerais, para recibir en 1945 o Premio Nacional de Literatura de Chile. Porén, a súa pertenza ao Partido Comunista, prohibida en 1948, levaríao a enfrontarse con gran ferocidade ao goberno de Videla. Como consecuencia, Neruda tivo que exiliarse en Capri e a partir de aí comezou unha serie de conferencias por Europa.

   Ao seu regreso a Chile, xa en 1952, publicou grandes clásicos como Los versos del capitan, Odas elementales e, sobre todo, Estravagario. Xa nos anos 70 e co goberno de Allende, foi nomeado embaixador en Francia. En 1971 foi galardoado co Premio Nobel.

  Neruda morreu en 1973, pouco despois do golpe de Pinochet, durante o cal a súa casa foi incendiada e a súa biblioteca destruída.